System marki Epsilon

Młoda firma potrzebowała, by jej strona, prezentacje, oferty, druki, profile społecznościowe i e-maile wyglądały i brzmiały tak samo, bez podejmowania za każdym razem nowych decyzji. Wcześniejsze wersje zestawu były rozproszone po plikach, a stara ikona, litera E sprowadzona do trzech kresek, wyglądała jak menu hamburgerowe. Wszystko musiało też działać po gruzińsku i angielsku i spełniać wymogi kontrastu WCAG AA.

Jeden plik tokens.css przechowuje wartości kolorów, typografii, odstępów, wzorów i efektu szkła, a generatory w Pythonie, napisane przez agentów Claude Code pod moim kierunkiem, budują z niego każdy materiał. Wynikiem jest brand book z 26 planszami w HTML i PDF, 13 materiałów drukowanych po angielsku i gruzińsku z plikami PDF gotowymi do druku, zestaw do mediów społecznościowych, 4 szablony e-maili w MJML, szablon PowerPoint z 11 układami oraz aplikacja w React i shadcn/ui z 27 firmowymi komponentami. Grafiki pochodzą z API obrazów Gemini i OpenAI przez jeden skrypt z rejestrem wydatków i limitem 30 USD, a mockupy nakładają dokładnie wyrenderowaną grafikę na wygenerowane puste makiety, więc logo narysowane przez model nigdy nie trafia do użytku.

Samodzielną ikonę, która stanęłaby obok logotypu, badano przez 11 rund według stałych zasad: jeden kolor, proste linie pod kątem 90 i 45 stopni oraz kształt, który broni się przy 16 px jako favicon, ikona aplikacji czy awatar w komunikatorze. Każdy znak został narysowany i zmierzony w kodzie, sprawdzony piksel po pikselu w małych rozmiarach i przetestowany na dziewięciu ekranach mediów społecznościowych i komunikatorów; słabych kandydatów odrzucano, zapisując powód. Zostały trzy znaki, C1 Pinwheel, A4 Column i A6 Tiers, i żaden nie jest jeszcze zatwierdzony, więc pełny logotyp pozostaje jedynym logo.